TARA


Tara je planina u Srbiji, rijeka u Crnoj Gori, pritoka rijeke Irigiša u Sibiru, brdo u Irskoj, selo u državi Ontario-Kanada, gradić u Australiji, moreuz u Filipinskom arhipelagu, žensko ime. Svi pojmovi su lijepi, ali najljepša je naša planina i naša rijeka.

Reći ćemo malo više o našoj rijeci – Tari. Kažu ime je dobila po nekoj Ilirskoj kraljici, dok neki izvori tvrde da je ime dobila po ilirskom plemenu Autarijati koje je živjelo u njenom slivu, takodje se priča da je Tara staroindijska reč koja znači «Silovito jaka snaga».

Sakriva se izmedju planina Sinjajevine, Durmitora i Pivske površi sa lijeve i planina Bjelasice, Ljubišnje i Zlatnog bora sa desne strane, Radja se u kracima planine Prokletije, ispod Komova, stvaraju je u Hanu Grančić dvije male rječice Opasnica i Veruša, tu je još dijete, a onda je na cijeloj dužini brusi 65 izvora i pritoka stvarjući najveći rezervoar pitke vode u Evropi, «suzu Evrope», čistu ko vučiju suzu. Ona čitavom svojom dužinom od kada je postala pristupačna običnim smrtnicima, izaziva divljenje, neku daleku u genima zapisanu čežnju, ali iznad svega strahopoštovanje. Milionima godina Tara vodi borbu sa okolnim planinama iz koje je izašla kao pobjednik, stvorivši kanjon, sunovrat u dubinu zemlje, uspravnu, duboko usječenu brazdu izmedju visokih planina, jednu od najdubljih rečnom erozijom nastalih provalija, najdublji kanjon u Evropi i jedan od najljepših u svijetu. Rijeka Tara i njen kanjon su zapravo nerazdvojiva niska bisera, kolekcija dragulja prirode od čije ljepote često zastane dah.

Godine 1977. sliv Tare uvršten je u program UNESKO «Čovjek i biosfera», kao izuzetan ekološki rezervat, a 1980.godine NP Durmitor sa slivom rijeke Tare uvršten je u spisak svjetske baštine prirodnih i kulturnih vrijednosti.



PREUZMITE MAPU KANJONA TARE ( 5529Kb)


Niz kanjon redjaju se nazivi, pomalo čudni, Matina pošta, Lazin kamen, Krsmanov kamen, Odžina greda, Taranina pošta, Radovan luka, Bojana.. i mnogi drugi. Objašnjenje za to je veoma prosto. U ranija vremena čovjek je bio vrlo rijedak posjetilac na Tari. Svako mjesto koje je neko obilježio svojim češćim prisustvom, vrlo često i tragičnim krajem, po njemu je dobijalo ime. Matina pošta je mjesto gdje je neki poštar Mato preskakao rijeku, sve do dana tragičnog kraja. Radovan luka nosi ime po Radovanu, momku iz ovih krajeva koji je bio zaljubljen u sestre Bojanu i Trojanu i pošto nije mogao da se odluči kojoj da se prikloni utopio se u Tari. Legenda kaže da su samoubistvo izvršile i sestre, pa sada jedna stijena u kanjonu nosi ime Bojana a jedna pećina Trojana.

Ponekad tiha i mirna, na momente brza i divlja, negde zelena negde bijela, neprekidno čista, pitka i zaogrnuta u tamno zeleni mekani veo okolnih šuma i bilja- to je Tara.

Mnogo godina posle hrabrih drvosječa, Taru su otkrili i zaljubljenici u ljepotu i prirodu, diplomate, bankari, sportisti, industrijalci... Ljubitelji prirode sjedaju na gumeni čamac ili splav od uvezanih drvenih brvana i odlaze niz kanjon u avanturu koja se jednom dogadja, koja mijenja i život i ljude. Vodjeni vještom rukom splavara posjetioci Tare i njenog kanjona prolaze kroz Trešnjičke, Tepačke, Brštanovačke bukove, gdje se kako neko reče umire i radja svakih 5 minuta. Izmedju bukova dive se Ljutici, Bijelim vrelima, Lazinom kamenu, Bajlovića sigama,Sigama Jovičića, a neprekidno strepe od sudara sa liticama kanjona, pokušavaju da pogledom dosegnu njegove vrhove urezane gore u nebo. Jedan poznati svetski fotograf nakon silaska splavom kanjonom Tare reče: ”Danas sam se družio sa Bogom”. Uz logorske vatre u ovoj iskonskoj ljepoti uživaće u domaćoj jagnjetini, skorupu, siru iz mješine,ovčijem kisjelom mlijeku, domaćoj pršuti i drugim specijalitetima ovog kraja.

Spuštanje niz ovu veoma moćnu i atraktivnu rijeku zaista liječi sve boljke i predstavlja doživljaj sa kojim se malo koji može porediti. Spuštanjem niz Taru, posmatranjem njenog ogromnog i živopisnog kanjona jačamo duh i tijelo, a naše svakodnevne brige postaju beznačajne u poredjenju sa grandioznošću prirode. Zato javite se zaljubljenicima prirode i ljepote organizovanim u udruženje « rafting klub Tara iz Beograda.